ازلی

   شبیه روح جنگل سبز عمق باورت سرسبز

غزلخوانی کن ای شاعرترینم !حنجرت سرسبز

تو شاید رد شدی از آن بهشت گم شده روزی 

که عطر سیب داری وشده سرتاسرت سرسبز

نگاهت ابری و دستت دعاگوی ودلت عاشق

تو کشتی اینچنین من را تنت سالم  سرت سرسبز !

بکُش آ بی ترینت را تو خورشیدی ومن دریا

ورنگین کن غروبم را برایم خنجرت سرسبز

کویر تشنه از آبی بی پایان چه میخواهد؟

 ببار ای اسمان عاطفه چشم ترت سرسبز

غروبی آمدی از سمت سرخ اتش خورشید 

همیشه جاودان ققنوس من بال و پرت سرسبز

دلت باعشق روزی در بیفتد

در این قحطی برای چشمهایت

الهی !اتفاقی  تر  بیفتد

***

دل من یکشبه شد پیر بی تو

اسیر یک غم دلگیر بی تو

نمیخواهم صفای زندگی را

اگر خواهد مرا تقدیر بی تو

****

چند روز پیش مهمان داشتیم شاعران شمال اقای بهمن نشاطی وهمسرشان ندا جلالی وبارانه عزیز  خانواده ای شاعر وخوش ذوق ولطیف  برایمان سوغاتی حال وهوای دریا وشالی اوردند .... وحالا ...این دوبیتی هایی  که عطر شالی دارند ...

اگر چه امدم با دست خالی

زدشت بیستون و ان حوالی

زکرمانشاهمان اورده ام من

دو بیتی های سرسبز شمالی

****

هوای بیستون وعطر شالی

به هم امیخته در این حوالی

صبورو سبزو عاشق پیشه هستم

دلم کُردست وروح من شمالی

****

دلش ابی زلال واسمانی

نگاهش شعر پاک مهربانی

خلاصه تر بگویم من برایت

صمیمی ساده ومازندرانی

دست ترا گذاشته در دست آسمان                 تو از تبار نوری واو نیز کهکشان

روییده ای تو در دل فصلی بهار تر             هستی زعشق عشق ترو بیقرار تر

دستت پرنده ای که دوبالش بهار عشق           منظومه ایست قلب شما بر مدار عشق

دستان تو کلید زمین است وآسمان                     بوسیده اند دست شمارا فرشتگان

هر قطره چشمه میشود از اشتیاق تو                   هردل کبوتری که پناهش رواق تو

او خواسته امیر همه مومنان شوی                   مولا ترین شوی وعزیز جهان شوی

جاری شود به روی لبانت سرود نور            برپای در قیامت چشم تو نفخ صور 

طعم عسل شود برکات سلام تو                     هر لحظه کاینات  بگردد به نام تو

نامت شود ترانه ی شاد مناره ها                      با نام تو شود گره از بغضها رها

یادت شکوفه ای به درخت دعا شود                نام تو   ذکر سبزوبزرگ شفا شود

یاد تو شمع روشن محرابهای پاک              عشقت بهشت گم شده در ذهن کور خاک

باران شود نگاه تو بر شوره زارها                   آرامش است ذکر تو بر بیقرارها

مرهم شوی تو سینه ی یاس کبود را                 برجا بیاوری تو رسوم سجودرا

نان آور نگاه یتیم زمین شوی                       تا بر سکوت کوفه ی دنیا طنین شو

تا بیرق زمین بشود ذوالفقار تو                       دنیا بگیرد آبرو از اعتبار تو

  چشمهای تو" بندرنوشهر" چشمهای تو حضرت دریا

ازنگاهت خزر خزر جاری شعرهای هماره ی نیما

موجهای هراز لبخندت خانه ی ماهیان خوشبختی ست

شالی چشمهای تو سبزاز ابر بارانی دل  ری را

روح تو جنگل" گلستان" است سبزوبکروبزرگ ورازآلود

توی قلبت همیشه میتازد اسب وحشی" ترکمن صحرا"

طعم  شمشادی غزلهایت مانده در باغهای چشم من

هی شکوفه شکوفه میبارد  بغض ابری ترین نگاهت را

می کشانم ترا چو آهویی تا که صیدم کنی ولی هشدار !

 دختر دیر صید کردم من  که به اسان نمیدهد دل را

سطر سطر پیام قلب تو  فصلی از رنجنامه ی فرهاد

"بیستون" بزرگ اندوهم   پس بزن زخم تیشه هایت را

شانه هایت غرور" دالاهو"ست  ای پلنگ مقدس ایلم

مانده بر صخره های ماه وجنون نقش آوازهات پابر جا

هی بکش چوپی وبده شاباش سکه های غم بزرگت را

کل بکش صخره ی سکوتت را  چون "پرآو "استوار   بی پروا

درباره ی نگاه شما حرف می زنند

تو اتفاق تازه وسبزی درختها

از تو برای هم چه رها حرف می زنند

تو خوابی وتمام شبت را فرشتگان

پرکرده اند وپیش خدا حرف می زنند                                                                                                                                                                                                                                  از تو کتابهای مقدس به هر بیان                                                                                                                                                                                                                                          با ایه با زبان دعا حرف می زنند

 در این شلوغ معرکه ساکت نشسته ای

آوازها سکوت ترا حرف می زنند

 شاید گره زدی دل خود را به آفتاب

هی از تو چشم آینه ها حرف می زنند

هرجا که می روم پُرِاز  صحبت  شماست

یا گوش میدهند  ویا حرف می زنند

آخر بگو برای دل بی قرار من

کاری نمیکنند چرا حرف میزنند

یکنفر برای  یکنفر دلش گرفته است

از غروب جمعه بیشتر دلش گرفته است

یکنفر شبیه اب یکنفر شبیه خاک

خاک تشنه سوخته پکر دلش گرفته است

یکنفر شبیه قاصدک همیشه در سفر

یکنفرهمیشه بی خبر دلش گرفته است

یکنفر به عمق چشمش اشک خیمه میزند

مثل بغض ابر انقدر دلش گرفته است 

 ابر می دود وکوچه  کوچه داد می زند 

 یکنفر برای یکنفر دلش گرفته است 

سلام

      سال نو

                            مبارک

سالتان پراز بارش باران رحمت والطاف خداوند باد

مانده روی دستهای ابر یک جسد                                                                                              او برای خود چقدر غصه میخورد                                    

هرچه او فرار میکند به اسمان

دست ابر پیر بر زمینش آورد

یک جسد که گیج مانده بی نشان ونام

هیچ از گذشته ها به خاطرش نیاورد

گیج میرود سرش ردیف چندم است

باز هم که نیست قبر خویش را بلد

شمع در ردیف چار روی قبر هشت

 گریه میکند به سوی قبر میرود :

این جسد نگاهش اشناست  عاشق است

قلب او برای عشق باز میتپد

او دراز میکشد چقدر خسته است :

آه این منم که مرده ام چه بد

ببخشی ماه ناپیدایتان دیشب رصد شد

خیالات عجیبم اسمانت را بلد شد

همین دیشب که ماه تو کمی نزدیکتر شد

جهان دریا شد وبا من دچارجزرومدشد

خداامد به خوابت افتابت کردوبعدش

نگاهتو همانی کهدلم رامی برد شد

درست ازلحظه ی کشف تمام رازهایت

دلم بین من ودنیای پر راز تو سد شد

فقط یک لحظه دیدم ماه در دست تو می چرخد

جهان طاقت نیاوردوگرفتارحسد شد

هنوز ان اسمان بکرودورازدست هستی

اگرچه ماه باپیدایتان دیشب رسد شد 

بیاا این چشم من بنویس ابر اما بخوان باران

که می خواند نگاه من برای چشمتان باران

بیا این چشم من رویاوخوابش هم برای تو

به رویت می تراود از دویار مهربان باران

پرنده میشود گاهی نگاهت می رودتاابر 

وبعدش...می شودهرلحظه ی من آسمانباران

بهارگمشده درمن!توای زرتشت بی آتش!

اگر خواهد شقایق زاردستت هرزمان باران-

ترانه می شود بغض گلوگیر دلم آنگاه

شبیه ابر می بارم ولی خنده کنان باران

به ایات نگاه تو مسلمان می شوم زیرا

درآن طرحی ست از دریا - خدا - رنگین کمان  - باران